Slowfox

Takt: 4/4 Tempo: 28 – 30 taktów na minutę

Historia fokstrota sięga początkowych lat XX wieku. Nazwa tańca oznacza „taniec lisa” i pochodzi od nazwiska aktora Harry’ego Foxa, który dołączył do tańca elementy kroków kłusujących. Rytm: wolno, wolno, szybko, szybko wraz z odpowiednim unoszeniem i opadaniem ciała oraz synchronizacja kroków przysparza wielu tancerzom niemałych problemów. Fokstrot wymaga od partnerów mocnej pracy stóp i kolan, dając jednocześnie duże możliwości interpretacyjne muzyki. Najważniejszą cechą fokstrota jest połączenie otwartych figur z akcją swingową ( czyli wahadłową, związaną z przenoszeniem ciężaru ciała) oraz brak zatrzymań ruchu postępowego. Fokstrot ma charakter progresywny, w którym partner częściej idzie do przodu, a partnerka do tyłu. Kroki do przodu na ogół stawia się od pięty w wolnych krokach, a od palców w szybkich .Tańcząca para sprawia wrażenie unoszenia się z niesamowitą lekkością i gracją. Symbolika i trudność fokstrota porównywana jest do pary małżeńskiej po szczęśliwie przeżytych latach. Fokstrot nazywany jest często „najtrudniejszym spacerem świata” albo „tańcem prawdy” i mimo, że bazuje na figurach chodzenia, uważany za najtrudniejszy taniec standardowy. Wśród sędziów turniejowych krąży powiedzenie: „Pokaż mi swojego foxtrota, a powiem ci, jakim jesteś tancerzem”.